Θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού από το μέλλον

Ο καρκίνος του μαστού αφορά σχεδόν αποκλειστικά τις γυναίκες, καθώς περίπου το 99% των περιστατικών διαγιγνώσκεται σε αυτές, ενώ μόλις το 0,5–1% αφορά άνδρες. Χάρη στη βελτίωση της διάγνωσης και των θεραπευτικών μεθόδων, τα ποσοστά επιβίωσης έχουν αυξηθεί σημαντικά. Σήμερα, σχεδόν το 80% των ασθενών επιβιώνει για τουλάχιστον δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία, πολλές ασθενείς εμφανίζουν επίμονη κόπωση και γνωστικές διαταραχές, γνωστές ως «ομίχλη του εγκεφάλου» (brainfog). Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να διαρκέσουν αρκετά χρόνια, επηρεάζοντας τη μνήμη, τη συγκέντρωση, την καθημερινή λειτουργικότητα και τη συνολική ποιότητα ζωής.

Μια μικρής κλίμακας κλινική μελέτη φάσης ΙΙ διερεύνησε την αποτελεσματικότητα του οξαλοξικού οξέος (oxaloacetate), ενός μορίου που συμμετέχει στον κυτταρικό ενεργειακό μεταβολισμό, στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

Στη μελέτη συμμετείχαν 18 γυναίκες με πρώιμο καρκίνο του μαστού, οι οποίες είχαν διαγνωστεί ένα έως πέντε χρόνια πριν από την έναρξή της και εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν γνωστικές δυσκολίες. Οι περισσότερες είχαν υποβληθεί σε χημειοθεραπεία, ενώ το 90% λάμβανε ορμονοθεραπεία.

Οι συμμετέχουσες έλαβαν 500 mg οξαλοξικού οξέος από το στόμα, δύο φορές ημερησίως, για οκτώ εβδομάδες. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε κατά την έναρξη, την τέταρτη και την όγδοη εβδομάδα, μέσω ερωτηματολογίων που εξέταζαν τη γνωστική λειτουργία, την κόπωση, την αϋπνία, τον πόνο και τη σωματική λειτουργικότητα.

Μετά από μόλις τέσσερις εβδομάδες, και οι 16 γυναίκες που ολοκλήρωσαν τη μελέτη ανέφεραν βελτίωση των γνωστικών συμπτωμάτων. Η βελτίωση συνεχίστηκε έως την όγδοη εβδομάδα. Η μέση βαθμολογία της γνωστικής αξιολόγησης αυξήθηκε από 29,1 κατά την έναρξη σε 55,5 στο τέλος της παρέμβασης, υποδεικνύοντας μετάβαση από επίπεδο γνωστικής δυσλειτουργίας σε φυσιολογικό εύρος, σύμφωνα με την αξιολόγηση της μελέτης.

Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικές μειώσεις στην κόπωση και την αϋπνία, καθώς και βελτίωση της σωματικής λειτουργικότητας. Δύο συμμετέχουσες διέκοψαν τη μελέτη λόγω γαστρεντερικών συμπτωμάτων, ενώ ορισμένες γυναίκες επέλεξαν να συνεχίσουν τη λήψη του συμπληρώματος μετά την ολοκλήρωσή της.

Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία ενδέχεται να προκαλέσουν νευροφλεγμονώδεις αντιδράσεις και διαταραχές στον μεταβολισμό του γλουταμινικού, ενός νευροδιαβιβαστή που, σε αυξημένες συγκεντρώσεις, μπορεί να έχει νευροτοξικές επιδράσεις. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι το οξαλοξικό οξύ μπορεί να συμβάλλει στη ρύθμιση των επιπέδων του γλουταμινικού και στη βελτίωση της μιτοχονδριακής λειτουργίας, ενισχύοντας την κυτταρική παραγωγή ενέργειας. Οι μηχανισμοί αυτοί θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη βελτίωση της κόπωσης και της γνωστικής λειτουργίας, αλλά απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωσή τους.

Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, η μελέτη είχε σημαντικούς περιορισμούς: μικρό αριθμό συμμετεχουσών και απουσία ομάδας ελέγχου ή εικονικού φαρμάκου. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι οι βελτιώσεις οφείλονταν αποκλειστικά στο συμπλήρωμα. Οι ερευνητές σχεδιάζουν μεγαλύτερη, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, με 120 συμμετέχουσες, για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια διαφορετικών δόσεων.

Μέχρι να υπάρξουν ισχυρότερα επιστημονικά δεδομένα, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται την ογκολογική τους ομάδα πριν χρησιμοποιήσουν το οξαλοξικό οξύ ή οποιοδήποτε άλλο συμπλήρωμα, καθώς οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις και οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με αντικαρκινικές θεραπείες δεν είναι επαρκώς γνωστές. Παράλληλα, η ισορροπημένη διατροφή, η τακτική σωματική δραστηριότητα και η κατάλληλη εναλλαγή δραστηριότητας και ανάπαυσης μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ευεξίας μετά τη θεραπεία.

The post Θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού από το μέλλον appeared first on iEidiseis.