Κώστας Αρβανίτης: Ευθυκρισία

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι μια ιστορία τρόμου και οι αριθμοί τους ζαλίζουν, καθώς υπερβαίνουν την οικονομική δραστηριότητα και ορίζουν τη ζωή εκατομμυρίων οφειλετών- νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Ο μαζικός δανεισμός προ προκάλεσε η είσοδος στην Ευρωζώνη, έγινε θηλιά στο λαιμό των δανειοληπτών μετά την κρίση του 2008. Οι συνέπειες των Μνημονίων- μειώσεις μισθών, ανεργία, φόροι – συρρίκνωσαν τα εισοδήματα και κατέστησαν ανέφικτη την εξυπηρέτηση. Στην αναμπουμπούλα έκαναν πάρτι και οι «στρατηγικοί κακοπληρωτές».
Κανονικά ένα μέρος της ευθύνης έπρεπε να καταλογιστεί στης τράπεζες, που χορηγούσαν μαζικά πάσης φύσεως δάνεια, χωρίς ισχυρές εγγυήσεις και έλεγχο πιστοληπτικής ικανότητας. Η δεν ήξεραν τι να κάνουν τα κεφάλαιά τους, ή έστηναν παγίδες.
Αλλά εδώ είναι -καπιταλιστικά -Βαλκάνια: οι τράπεζες κηρύχθηκαν ιερές αγελάδες και η προστασία τους- με δημόσιο χρήμα, βεβαίως – έγινε υπέρτατος στόχος των κυβερνήσεων που νομοθετούσαν αντιφατικά: «εξυγίανση» τραπεζικών χαρτοφυλακίων και «προστασία» δανειοληπτών. Ο ληστής, μαζί με το θύμα του…
Η πρώτος νόμος για ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που διευκόλυναν τη μεταφορά κάπου είκοσι δις ευρώ δανείων σε funds και από εκεί στις – σήμερα…18!- εταιρείες διαχείρισης, ψηφίσθηκε επί Τσίπρα.
Αλλά η πρώτοι πλειστηριασμοί έγιναν επί Μητσοτάκη και εξελίχθηκαν σε χιονοστιβάδα με τις διευκολύνσεις πρόσφερε στους διαβόητους Servicers .
Οι άνθρωποι χάνουν το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, η κυβέρνηση τρόμαξε – εν όψει των εκλογών- και ο Πιερρακάκης πήρε μέτρα για αυστηροποίηση της λειτουργίας τους. Αλλά μάλλον είναι αργά για δάκρυα
Μην τα πολυλογούμε: τα «κόκκινα δάνεια» βρίσκονται εκτός τραπεζικών ισολογισμών, αλλά η μεταφορά πλέον των 90 δισ. σε «κοράκια» προκάλεσε κοινωνική μάστιγα.
Με εκατοντάδες χιλιάδες πλειστηριασμούς από το 2018-που στη συντριπτική πλειοψηφία αποβαίνουν άγονοι. Αλλά οι νέοι «ιδιοκτήτες» των δανείων, συνεχίζουν να κερδοσκοπούν ανάλγητα και να διαιωνίζουν το πρόβλημα.
Σ’ αυτό το σκηνικό η Εξεταστική επιτροπή που προκάλεσε στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, «εκβιάζοντας» κατά κάποιο τρόπο στήριξη από την υπόλοιπη αντιπολίτευση, δείχνει – και είναι – φιλολαϊκή.
Αλλά ταυτόχρονα μπορεί να είναι και πολιτικό λάθος- με την έννοια ότι διευκολύνει την…κυβέρνηση, εναντίον της οποίας στρέφεται υποτίθεται: της επιτρέπει να επαναφέρει το μόνιμο σενάριό της για τις…διαχρονικές ευθύνες.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ τις μοιράσθηκε με τον Ανδρουλάκη, στα δάνεια αρχίζει να το κάνει με τον Τσίπρα.
Στην Κουμουνδούρου όμως άνοιξαν σαμπάνιες: έχουν βρει πεδίο κοινοβουλευτικής ύπαρξης- και τη ρεβάνς της ηγετικής ομάδας κατά του Τσιπρα -που «τους πέταξε στου δρόμου την άκρη τους αδίκησε»…
Ο ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης τους γειώνει: Σύντροφοι είδατε το τυρί, αλλά σας ξέφυγε η φάκα. Υπάρχουν τα δέντρα, αλλά υπάρχει και το δάσος.
Χωρίς περιστροφές δήλωσε: «Η Εξεταστική του ΣΥΡΙΖΑ για τα funds εξυπηρετεί μόνο τον κύριο Μητσοτάκη». Κοντά στο νου κι η γνώση: χωρις « εσωτερική διαδικασία αξιολόγησης της περιόδου 2015-2019», όσοι μετείχαν θα βρεθούν απολογούμενοι.
Με δυσμενείς όρους, καθώς ο σύστημα Μητσοτάκης έχει μιντιακή υπεροπλία για να αναδεικνύει ότι «ουδείς αναμάρτητος» και τελικά την αριθμητική ευχέρεια επάρκεια να κλείσει το θέμα. Ποιος θα θυμάται ότι η κυβέρνηση Τσίπρα διαχειρίσθηκε υπό μνημονιακή πίεση μια κρίση που δεν είχε η ίδια δημιουργήσει;
Η χαρά της Δούρου -που εμφανίζεται σαν να ασκεί καθήκοντα μείζονος αντιπολίτευσης- κράτησε μόλις λίγα 24ωρα. Ο Αρβανίτης, ως ευρωβουλευτής του κόμματος – που έχει ακόμη ανοιχτό το θέμα της ηγεσίας έδειξε ότι η πολιτική χρειάζεται και ευθυκρισία
Πηγή: iEidiseis











