
Το κακό αρχίζει από την ψευδή απεικόνιση του θέματος ως «μετανάστευση», με τις υποδιαιρέσεις του: νόμιμη, λαθραία, παράνομη… Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μετακινήσεις πληθυσμών χωρίς επιστροφή, για λόγους που είναι γνωστοί και επαναλαμβάνονται στην Ιστορία. Ακολουθεί η πολιτική κακοποίηση του όρου από μικρόνοες ηγεσίες, που φορτώνουν στους ξένους τα δικά τους λάθη σε βάρος των λαών τους.
Η κοινοτική Ευρώπη ξεκίνησε από την –έμπνευσης Μέρκελ– επιλογή της ενσωμάτωσης. Επί των ημερών του ημετέρου Αβραμόπουλου στο αρμόδιο χαρτοφυλάκιο της Κομισιόν, το δόγμα ήταν: «Δεν θα κάνουμε φρούριο την Ευρώπη». Αυτή η «θέση αρχής», που ήταν συμβατή με τη στρατηγική της ομοσπονδοποίησης, αντικαθίσταται από μηχανισμούς ευρωκαταστροφής. Οι πολιτικές ηγεσίες που σπατάλησαν τους ευρωπαϊκούς πόρους –στην Ουκρανία του διεφθαρμένου καθεστώτος Ζελένσκι και σε εξοπλισμούς για πόλεμο με τον εισβολέα Πούτιν, που διαθέτει όμως 5.500 πυρηνικές κεφαλές– αποδίδουν στους μετανάστες την κακοδαιμονία που προκάλεσαν. Και για να ξορκίσουν την Ακροδεξιά που απειλεί τις κυβερνήσεις τους, ετοιμάζουν πογκρόμ σε βάρος τους.
Η πολιτική διολισθαίνει στην ξενοφοβία
Πλέον, στην κοινοτική επικράτεια, μόνο ο Ισπανός πρωθυπουργός Σάντσεθ μένει προσηλωμένος στις ιδρυτικές αρχές της Ευρώπης, υιοθετώντας ως συνταγή ανάκαμψης τη νομιμοποίηση μεταναστευτικών πληθυσμών, με επιχειρήματα όπως, π.χ., ότι η Ισπανία οφείλει το 25% της ανάπτυξής της στην εργασία των μεταναστών. Στον κύκλο των άλλων «μεγάλων οικονομιών της Ευρώπης», η πολιτική διολισθαίνει στην ξενοφοβία. Οι κυβερνήσεις υιοθετούν σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική, με την ευλογία της ανίκανης και υπόλογης για διαφθορά Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Σε αυτό το πλαίσιο κλιμακώνεται ένα ουμανιστικό ανοσιούργημα που παραβιάζει αρχές της ευρωπαϊκής πολιτισμικής κουλτούρας και ταυτόχρονα βλάπτει τους πολίτες της. Π.χ., η πρωτοβουλία πέντε χωρών-μελών, που ενώ διχάζει τις κοινωνίες και υπονομεύει τις οικονομίες, προπαγανδίζεται ως προστασία από την «παράνομη μετανάστευση»: σε μια αμφιλεγόμενη «διάσκεψη για το Μεταναστευτικό», αποφάσισαν να δημιουργήσουν αποθήκες ανθρώπων στη… Ρουάντα! Η περίκλειστη χώρα της Αφρικής, με τον εξαθλιωμένο υπερπληθυσμό, έχει προδιαγραφές επιστροφής στα μεσαιωνικά κολαστήρια. Εδώ και χρόνια απασχολεί τη διεθνή κοινότητα με την ανακυκλούμενη γενοκτονία στον εμφύλιο μεταξύ Τούτσι και Χούτου, με 500.000 θύματα ως τώρα, υπό τη διακυβέρνηση ενός «προέδρου» που «εκλέγεται» από το 2003 με ποσοστά από 93% έως 98%. Οι άνθρωποι φεύγουν για να γλιτώσουν από τις σφαγές, αλλά οι κυβερνήσεις Γερμανίας, Αυστρίας, Ολλανδίας, Δανίας και Ελλάδας θα τον χρηματοδοτήσουν για να δημιουργήσει στρατόπεδα υποδοχής «παράνομων μεταναστών» από την Ευρώπη.
Συνιστά ιδεολογική τραγωδία ότι –εκτός από την Ελλάδα, που κυβερνάται από τη Δεξιά, με πνιγηρή αύρα ακροδεξιάς– σε τέσσερις από τις πέντε κυβερνήσεις μετέχουν… σοσιαλδημοκράτες! Αν ληφθεί υπόψη ότι η αρχή θα γίνει το 2027 με απελάσεις… 20 ατόμων από κάθε χώρα, πρόκειται για ένα απατηλό προπέτασμα καπνού, ώστε να παραπλανήσουν τα εκλογικά σώματα.
Δεν τιμά την Ελλάδα ότι πρωταγωνιστεί στη δημιουργία κόλασης για ανθρώπους που βρίσκονται στη χώρα «παράνομα», επειδή η κυβέρνηση αποφασίζει ότι δεν δικαιούνται άσυλο – και σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να επαναπροωθηθούν στις πατρίδες τους. Με τη μισαλλόδοξη ρητορική του, ο υπουργός Αθανάσιος Πλεύρης προβάλλει ως «επιτυχία» του και «ευρωπαϊκή πολιτική» την παράδοση άμοιρων μεταναστών σε μια χώρα ωμής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με μια στιγματισμένη κυβέρνηση που εξοντώνει εδώ και χρόνια τον πληθυσμό της.
Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα χρηματοδοτεί ένα εγκληματικό καθεστώς, το οποίο δίνει στην απερχόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη άλλοθι «εκκαθαρίσεων», ισχυριζόμενη ότι πρόκειται για «καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης». Ντρέπεται και η ντροπή…
Πηγή: iEidiseis
* e-koufalia.gr * Ανεξάρτητη ενημέρωση για το Δήμο Χαλκηδόνος








