Reuters: Πώς ο Νετανιάχου κατάφερε να επιβιώσει – Ανάλυση για τις ισραηλινές εκλογές

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται πως εξασφαλίζει την πολιτική του επιβίωση μετά τις εκλογές της Τρίτης (27/10) στο Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι χάνει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διέθετε ο κυβερνητικός συνασπισμός του. Η απροσδόκητα ισχυρή υποστήριξη που εξασφάλισε από τους Εβραίους ψηφοφόρους και η αδυναμία της αντιπολίτευσης να συγκεντρώσει αρκετές έδρες για τον σχηματισμό κυβέρνησης, διαμορφώνουν ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μπορεί να παραμείνει στην εξουσία, τουλάχιστον ως υπηρεσιακός.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανάλυση του Reuters, με καταμετρημένο σχεδόν το 86% των ψήφων το πρωί της Τετάρτης (28/10), τα τρία μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του Ισραήλ προέβλεπαν ότι ο συνασπισμός του Νετανιάχου, στον οποίο συμμετέχουν δεξιά, ακροδεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα, θα εξασφαλίσει 53 έδρες στην Κνεσέτ, έναντι 48 εδρών του αντίπαλου συνασπισμού υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ.

Netanyahu survives another day with unexpectedly clear backing of Israeli Jews https://t.co/QPui4SOseh

— Irish Examiner (@irishexaminer) October 28, 2026

Την ίδια στιγμή, τα κόμματα που εκπροσωπούν τους Άραβες πολίτες του Ισραήλ, καταγράφουν μια ιστορική εκλογική επίδοση, καθώς αναμένεται να εξασφαλίσουν συνολικά 19 έδρες, αποτέλεσμα της ιδιαίτερα αυξημένης συμμετοχής των ψηφοφόρων τους.

Πάντως, τα στοιχεία παραμένουν προσωρινά, καθώς η καταμέτρηση συνεχίζεται. Ωστόσο, όσο διαμορφώνεται η εικόνα των αποτελεσμάτων, τόσο απομακρύνεται το ενδεχόμενο να αναλάβει την πρωθυπουργία ο Άιζενκοτ, παρά τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις που προέβλεπαν μια εξαιρετικά αμφίρροπη αναμέτρηση.

Η ουσία του εκλογικού αποτελέσματος είναι ότι ο Νετανιάχου χάνει την αυτοδυναμία του κυβερνητικού του συνασπισμού, χωρίς όμως οι αντίπαλοί του να αποκτούν μια ρεαλιστική και πολιτικά αποδεκτή εναλλακτική πλειοψηφία.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει στο παιχνίδι

Για να σχηματιστεί κυβέρνηση στην Κνεσέτ των 120 εδρών απαιτείται η υποστήριξη τουλάχιστον 61 βουλευτών. Ο συνασπισμός του Νετανιάχου απέχει από αυτό το όριο, αλλά το ίδιο ισχύει και για την αντιπολίτευση.

Ο Άιζενκοτ θα μπορούσε θεωρητικά να συγκεντρώσει την απαραίτητη κοινοβουλευτική υποστήριξη με τη συνδρομή των αραβικών κομμάτων. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα εξαιρετικά δύσκολο πολιτικό εγχείρημα, καθώς πολλοί ηγέτες εβραϊκών κομμάτων απορρίπτουν μια τέτοια συνεργασία.

Ακόμη και εάν οι αντίπαλοι του Νετανιάχου καταφέρουν να διαμορφώσουν μια κοινή στρατηγική, ο ίδιος θα παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Εάν οι διαβουλεύσεις αποτύχουν, η χώρα ενδέχεται να οδηγηθεί σε νέες εκλογές μέσα στο 2027.

Έτσι, αυτό είναι και το παράδοξο της αναμέτρησης: Ο Νετανιάχου δεν εξασφάλισε την πλειοψηφία που θα του επέτρεπε να κυβερνήσει απρόσκοπτα, αλλά οι αντίπαλοί του δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο να βρουν τον δρόμο προς την εξουσία.

Η προειδοποίηση Νετανιάχου για το Ιράν

Λίγο μετά τις 03:00 τα ξημερώματα της Τετάρτης (28/10), ο Νετανιάχου εμφανίστηκε ενώπιον των υποστηρικτών του Λικούντ στα εκλογικά γραφεία του κόμματος στην Ιερουσαλήμ, ζητώντας τον σχηματισμό «μιας ισχυρής, δεξιάς εθνικής κυβέρνησης».

Στην ομιλία του επικαλέστηκε τις στρατιωτικές επιτυχίες του Ισραήλ, ενώ επανέφερε το ενδεχόμενο νέας κοινής στρατιωτικής επιχείρησης με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν.

«Το Ισραήλ βρίσκεται μπροστά σε μια μοναδική ιστορική ευκαιρία, μαζί με τον εταίρο μας, τον Πρόεδρο Τραμπ, να εξαλείψουμε την υπαρξιακή απειλή του Ιράν μια για πάντα», δήλωσε και πρόσθεσε: «Αλλά τα ιδιοτελή κίνητρα δεν πρέπει να μας εκτρέψουν από αυτή την ιερή αποστολή».

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, είχε παρέμβει ανοιχτά στην προεκλογική συζήτηση, καλώντας τους Ισραηλινούς να διατηρήσουν τον Νετανιάχου στην εξουσία, ώστε οι δύο ηγέτες να μπορέσουν να «ολοκληρώσουν τη δουλειά» στο Ιράν.

Μιλώντας τα ξημερώματα της Τετάρτης (28/10), κατά τη διάρκεια προεκλογικής στάσης στο Τέξας, ο Τραμπ υποστήριξε ότι ο Νετανιάχου τα πήγε «πολύ καλά», αποδίδοντας μέρος της επιτυχίας του στη δική του υποστήριξη, η οποία, όπως είπε, «τον βοήθησε πολύ».

«Μπορεί να είναι νίκη ή ισοπαλία», ανέφερε ο Αμερικανός Πρόεδρος, προσθέτοντας: «Η ισοπαλία θεωρείται κατά κάποιον τρόπο νίκη σε αυτή την περίπτωση, επειδή πρόκειται για μια μεγάλη παρτίδα σκάκι».

Η προοπτική παρατεταμένης πολιτικής αβεβαιότητας, με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, επηρέασε και τις χρηματοπιστωτικές αγορές του Ισραήλ. Το σέκελ υποχώρησε περίπου 1,6%, με την ισοτιμία να διαμορφώνεται στα 3,10 σέκελ ανά δολάριο, ενώ οι βασικοί χρηματιστηριακοί δείκτες TA-35 και TA-125 του Τελ Αβίβ κατέγραψαν απώλειες άνω του 3%.

Ο Άιζενκοτ ζητά την αποχώρηση Νετανιάχου

Από την πλευρά του, ο Γκάντι Άιζενκοτ αναγνώρισε ότι ο Νετανιάχου εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρωθυπουργία ως επικεφαλής υπηρεσιακής κυβέρνησης. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και τον κάλεσε να αποχωρήσει από την πολιτική.

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ενδέχεται να επιχειρήσει να αξιοποιήσει ζητήματα εθνικής ασφάλειας για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων. «Καλώ τους επικεφαλής του μηχανισμού ασφαλείας και της δημόσιας διοίκησης: Ο Νετανιάχου είναι υπηρεσιακός πρωθυπουργός, χωρίς εντολή ή την εμπιστοσύνη του λαού», δήλωσε.

Απευθυνόμενος στους ίδιους αξιωματούχους, συνέχισε: «Να θυμάστε ότι υπηρετείτε μόνο το κράτος και τα συμφέροντα των πολιτών του Ισραήλ. Σταθείτε σταθεροί απέναντι σε κάθε προσπάθεια αμφισβήτησής σας». Στη συνέχεια απευθύνθηκε προσωπικά στον πολιτικό του αντίπαλο, προειδοποιώντας: «Νετανιάχου, μην τολμήσεις να χρησιμοποιήσεις την ασφάλεια του Ισραήλ για τις πολιτικές σου ανάγκες».

Οι πόλεμοι άλλαξαν το πολιτικό τοπίο στο Ισραήλ

Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου ήταν οι πρώτες που πραγματοποιήθηκαν στο Ισραήλ μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, όταν μαχητές υπό την ηγεσία της Χαμάς σκότωσαν περίπου 1.200 ανθρώπους και πήραν 251 ομήρους.

Η επίθεση εκείνη κλόνισε βαθιά το αίσθημα ασφάλειας της ισραηλινής κοινωνίας και αποτέλεσε την αφετηρία μιας σειράς πολεμικών συγκρούσεων στη Γάζα, στον Λίβανο και στο Ιράν.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Reuters, ο πόλεμος στη Γάζα έχει προκαλέσει τον θάνατο 74.000 Παλαιστινίων και εκτεταμένη καταστροφή στον παλαιστινιακό θύλακα.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν, επίσης, εντείνει τη διεθνή απομόνωση του Ισραήλ, καθώς η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει μεταστραφεί σε σημαντικό βαθμό εναντίον της ισραηλινής πολιτικής, ακόμη και στις ΗΠΑ, τον στενότερο σύμμαχό του.

Ο ίδιος ο Νετανιάχου βρίσκεται αντιμέτωπος με ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης για κατηγορίες που αφορούν εγκλήματα πολέμου, τις οποίες χαρακτηρίζει παράλογες. Παράλληλα, αντιμετωπίζει κατηγορίες διαφθοράς στο Ισραήλ, τις οποίες απορρίπτει, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν μέρος μιας συνωμοσίας του κατεστημένου εναντίον του.

Παρά τα παραπάνω, η εκλογική του αντοχή αποτυπώνει το βάθος της πολιτικής μετατόπισης που έχει συντελεστεί στο Ισραήλ κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Η κυριαρχία της ισραηλινής Δεξιάς

Η διατήρηση της ισχυρής υποστήριξης προς τον Νετανιάχου μεταξύ των Εβραίων ψηφοφόρων αποτελεί, σύμφωνα με την ανάλυση του Reuters, ένδειξη μιας βαθύτερης και μακροχρόνιας αλλαγής στον ιδεολογικό προσανατολισμό της ισραηλινής κοινωνίας. Ο εβραϊκός εθνικισμός που εκφράζει, η υποστήριξή του στην επέκταση των οικισμών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και η απόρριψη των διεθνών επικρίσεων έχουν πλέον εδραιωθεί στον κεντρικό κορμό της ισραηλινής πολιτικής.

Αντίθετα, η Κεντροαριστερά, η οποία κυριάρχησε κατά το πρώτο μισό της ιστορίας του ισραηλινού κράτους και πρωταγωνίστησε στις διαπραγματεύσεις για την αποδέσμευση του Ισραήλ από τα παλαιστινιακά εδάφη, έχει περιοριστεί σε μια μικρή πολιτική δύναμη. Σχεδόν όλα τα εβραϊκά κόμματα απορρίπτουν πλέον την προοπτική δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, θέση που αποτελεί κεντρικό στοιχείο της πολιτικής του Νετανιάχου.

Η λύση των δύο κρατών υπήρξε η βάση των διεθνώς υποστηριζόμενων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων από τη δεκαετία του 1990, όταν ο Νετανιάχου ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία ως ο νεότερος ηγέτης στην ιστορία του Ισραήλ.

Ύστερα από μια περίοδο εκτός εξουσίας, επέστρεψε στην πρωθυπουργία το 2009. Έκτοτε κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της χώρας, με εξαίρεση ένα διάστημα περίπου 18 μηνών, όταν ένας εύθραυστος συνασπισμός αντιπάλων του κατάφερε να τον απομακρύνει, έπειτα από τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε δύο χρόνια.

Η ανθεκτικότητα του Νετανιάχου, επομένως, δεν περιορίζεται σε μια προσωπική πολιτική επιτυχία. Αντανακλά και την εδραίωση μιας ευρύτερης ιδεολογικής κατεύθυνσης, η οποία δυσκολεύει ολοένα περισσότερο την επιστροφή των παραδοσιακών δυνάμεων της Κεντροαριστεράς στο επίκεντρο της εξουσίας.

Οι 19 έδρες των αραβικών κομμάτων

Τόσο οι υποστηρικτές όσο και οι αντίπαλοι του Νετανιάχου αντιμετώπισαν τις εκλογές ως κρίσιμη καμπή για το μέλλον του Ισραήλ. Η αίσθηση αυτή αποτυπώθηκε στην εκλογική συμμετοχή, η οποία έφτασε το 77,7%, στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων περισσότερων από 20 ετών.

Ιδιαίτερα αυξημένη ήταν η προσέλευση των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, οι οποίοι αποτελούν περισσότερο από το ένα πέμπτο του πληθυσμού, αλλά ιστορικά έχουν περιορισμένη συμμετοχή στην άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας.

Πολλοί από αυτούς κινητοποιήθηκαν από την αντίθεσή τους σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως ανοιχτό ρατσισμό εκ μέρους της κυβέρνησης Νετανιάχου. Στον κυβερνητικό συνασπισμό συμμετέχει, άλλωστε, επικεφαλής κόμματος που έχει καταδικαστεί για υποκίνηση φυλετικού μίσους εναντίον Αράβων.

Στα γραφεία της Κοινής Λίστας, της συμμαχίας αραβικών κομμάτων, η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των exit polls προκάλεσε πανηγυρισμούς, σφυρίγματα και χειροκροτήματα. «Απορρίπτουμε την κατοχή και τον ρατσισμό και θα παραμείνουμε εδώ», δήλωσε η υποψήφια της Κοινής Λίστας, Φάτεν Γκάτας.

Φυσικά, η εκλογική ενίσχυση των αραβικών κομμάτων θα μπορούσε να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την επόμενη κυβέρνηση. Ωστόσο, η αξιοποίησή της από την αντιπολίτευση προσκρούει σε ισχυρά πολιτικά εμπόδια. Ο προηγούμενος συνασπισμός που είχε καταφέρει να απομακρύνει τον Νετανιάχου από την εξουσία, στηρίχθηκε στη συμμετοχή ενός μικρού αραβικού κόμματος.

Αυτή τη φορά, όμως, η επίδοση του Άιζενκοτ σημαίνει ότι η αντιπολίτευση θα χρειαζόταν και τη στήριξη της ίδιας της Κοινής Λίστας, κάτι που παραμένει πολιτικά απαράδεκτο για πολλούς ηγέτες εβραϊκών κομμάτων, εξαιτίας μιας βαθιά ριζωμένης αντίθεσης που ανάγεται στην ίδρυση του ισραηλινού κράτους.

Έτσι, οι εκλογές που πολλοί θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν το τέλος της πολιτικής κυριαρχίας του Νετανιάχου, ενδέχεται τελικά να παρατείνουν την παραμονή του στην εξουσία. Όχι επειδή εξασφάλισε μια καθαρή κοινοβουλευτική νίκη, αλλά επειδή η ισραηλινή αντιπολίτευση, παρά την ενίσχυση των αραβικών κομμάτων, εξακολουθεί να μην έχει βρει έναν κοινά αποδεκτό τρόπο για να τον αντικαταστήσει.

The post Reuters: Πώς ο Νετανιάχου κατάφερε να επιβιώσει – Ανάλυση για τις ισραηλινές εκλογές appeared first on iEidiseis.