Βαγγέλης Μεϊμαράκης: Γρίφος

Τον ανέδειξε ο Κώστας Μητσοτάκης. Αμέσως μόλις πήρε την ηγεσία της ΝΔ το 1984, του ανέθεσε μια επικίνδυνη αποστολή: να ξηλώσει τον μηχανισμό τραμπούκων -με τις επωνυμίες «Κένταυροι» και «Ρέιντζερς» – που είχε συγκροτήσει ο Αβέρωφ, υπό τους ακραίους Βασ. Μιχαλολιάκο και Μ. Μανωλάκο, με καθοδηγητή τον Αντώνη Σαμαρά.

Η απομάκρυνση ήταν επεισοδιακή, αλλά ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης επικράτησε, επιβλήθηκε ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και με τον Βουλγαράκη, που τον διαδέχθηκε, χρίσθηκαν στο Μητσοτακέικο «υπασπιστές της Ντόρας».

Ωστόσο στο ρετιρέ της ΝΔ τον ανέβασε ο Κώστας Καραμανλής: γραμματέας του κόμματος, μεγαλουπουργός και πρόεδρος της Βουλής – επί Σαμαρά, αλλά ως «Καραμανλικός».

Ήταν έκπληξη ότι ο Μεσσήνιος αποχωρώντας – μετά την ήττα του και στο Δημοψήφισμα , το 2015 – τον όρισε μεταβατικό αρχηγό. Γιατί ο Μεΐμαράκης του ειχε καταλογίσει ότι «πρόδωσε το δάκρυ του εθνάρχη».

Ευλόγως επιχείρησε να παραμείνει, ως εκλεγμένος πρόεδρος. Εν γνώσει του η όχι, ότι υπήρχε ήδη άξονας Σαμαρά – Κυριάκου Μητσοτάκη με υλικό συγκόλλησης την αντιπαλότητά τους με τη Ντόρα. Ποιος χρησιμοποιούσε τον άλλον θα προέκυπτε αργότερα.

Όταν φάνηκε ότι ο Μεϊμαράκης εκλέγεται χωρίς δευτερο γύρο, εντεταλμένοι του «άξονα» τράβηξαν τα καλώδια της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Η εκλογή επαναλήφθηκε δινοντας χρονο στον Κυριάκο να οργανωθεί και να τον νικήσει.

Ορισμένοι πικραμένοι Καραμανλικοί, μίλησαν για παρέμβαση του πατρός Μητσοτάκη που τον «αδρανοποίησε», πριν το φίνις. Αλλά οι φίλοι του, έδειχναν τη διασπαστική, υποψηφιότητα του Τζιτζικώστα, ως αιτία παράδοση του κόμματος, σε κάποιον που δεν υπολόγιζαν, ούτε ο Καραμανλης, ούτε η Μπακογιάννη.

Η μετακίνηση του Μειμαράκη στην… Ευρωβουλή , διευκόλυνε την εδραίωση του Νεομητακισμού και οδήγησε στην υποβάθμισή του, όταν ο Κυριάκος «τα πήρε όλα».

Ήταν έτοιμος να βγει στο κλαρί ως διακριτός αντιΜητσοτακικός πόλος, αν δεν προέκυπτε η διαγραφή Σαμαρά και η προετοιμασία για ιδιότυπο ριμέικ του 1993, με στήριξη από τον Καραμανλή.

Η πρόσφατη συμβολή του στο σχήμα «δυο πρωην Πρωθυπουργοι -τρεις πρώην αρχηγοί»,υποδηλώνει ότι ο Μειμαράκης παίρνει το όπλο του: μετέχει στην αποδυνάμωση Μητσοτάκη, με οιονεί συνυπογραφή της πλατφόρμας Καραμανλή.

Έτσι προσθέτει στο εν δυνάμει «αντιμητσοτακικό κίνημα», δυο στοιχεία που έλλειπαν.

Το ένα είναι η πρώτη επίσημη εσωκομματική αμφισβήτηση – από κοινοβουλευτικό αξιωματούχο με ιστορική διαδρομή. Η διατεταγμένη αποστολή Κυρανάκη στην εκδήλωση που μίλησε ο Καραμανλής, ειχε σκοπο να αποδυναμώσει αυτή τη διάσταση, αλλά μάλλον την ανέδειξε.

Το δεύτερο: μεταφέρει στο εσωτερικό της χώρας τη θρυλούμενη αρνητική ,πλεον, εντύπωση για τον Μητσοτάκη στην Ευρώπη . Την οποια ανέδειξε – παραδόξως- και η Διαμαντοπούλου, λέγοντας, στους Τάσσο Παππά και Δημ. Κανελλόπουλο της ΕφΣυν, ότι «εχει προβλήματα» και εντός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Στην απορία «γιατί ο Μειμαράκης να στηρίξει τον Σαμαρά» κάποιοι απαντούν: «δεν είναι αυτό που νομίζετε». Απλώς μετέχει στην «περικύκλωση» του Μητσοτάκη. Και όσοι διάβασαν πίσω από τις γραμμές της ομιλίας του Καραμανλή, καταλήγουν ότι η παρουσία του ακροατήριο, ηταν «γρίφος που περιέχει τη λύση του».

Πράγματι, υποψιασμένοι πολιτικοί παρατηρητές ισχυρίζονται ότι ο σύνθημα «αυτό δεν είναι το κόμμα μας» – που διαδίδεται από στόμα σε στόμα -«προοιωνίζεται κάτι που περιέχει το κόμμα Σαμαρά, αλλά ταυτόχρονα το υπερβαίνει» – κατά τον ιδιο γρίφο.

Δεν είναι ακόμη ευκρινές, αλλά πρέπει αν είναι τόσο ενδιαφέρον, που ο Μεϊμαράκης δεν θα το έχανε με τίποτε…

The post Βαγγέλης Μεϊμαράκης: Γρίφος appeared first on iEidiseis.